ΡΑΔΙΟΦΩΝΙΚΕΣ ΛΥΧΝΙΕΣ

Η ηλεκτρονική λυχνία που ήταν εξέλιξη της λάμπας φωτισμού πυρακτώσεως έμεινε για πολλά χρόνια βασικό στοιχείο των ραδιοφωνικών ηλεκτρικών κυκλωμάτων. Η δίοδος λυχνία που εφευρέθηκε από τον Fleming στην Αγγλία αποτελούνταν από έναν γυάλινο κενό σωλήνα με δύο ηλεκτρόδια, την κάθοδο και την άνοδο. Η θέρμανση της καθόδου έφερνε εκπομπή ηλεκτρονίων που τραβούσε η θετικά φορτισμένη άνοδος.

Η δίοδος λυχνία μετέτρεπε το εναλλασσόμενο ρεύμα σε συνεχές και με άλλη διάταξη μπορούσε το διαμορφωμένο ραδιοκύμα να το μεταφέρει στα ακουστικά και να ακούσει ο ακροατής το ραδιοφωνικό ήχο με καθαρότητα και ευκρίνεια. Οι δίοδες λυχνίες και οι κρυσταλλικοί φωρατές σαν τον γαληνίτη επιτρέποντας τη φορά του ρεύματος προς μία μόνο διεύθυνση, ονομάστηκαν ημιαγωγοί.

Ο Lee de Forest στην τριοδική λυχνία του πρόσθεσε ένα τρίτο πλέγμα από λεπτό σύρμα μεταξύ ανόδου και καθόδου. Αλλάζοντας την τάση αυτού του πλέγματος ελεγχόταν η ροή των ηλεκτρονίων και η ένταση του ρεύματος στην άνοδο. Έτσι η τριοδική λυχνία μπορούσε να ενισχύει ένα ασθενικό εισερχόμενο σήμα και ήταν σε θέση να μεγαλώνει σημαντικά την ενίσχυση και πρακτική εφαρμογή της ασύρματης τηλεφωνίας και ραδιοφωνίας τροφοδοτώντας ένα μεγάφωνο.

Ένας από τους κυριότερους τομείς απόδοσης της ηλεκτρονικής τριόδου λυχνίας ήταν η βιομηχανία ραδιοφώνων, που προχώρησε με γρήγορους ρυθμούς τις τρεις πρώτες δεκαετίες του 20ού αιώνα. Η τρίοδος λυχνία εξελίχθηκε σύντομα σε τέτροδο και πέντοδο με αντίστοιχα τέσσερα και πέντε ηλεκτρόδια και στη δεκαετία του 1930 όλα σχεδόν τα σπίτια στις πολιτισμένες χώρες μπορούσαν να έχουν και από ένα ραδιοφωνικό δέκτη.

1. Ο Lee de Forest με την πρώτη τρίοδο λυχνία, 1906.

2. Η Audion, πρώτη τρίοδος λυχνία του Lee de Forest.

3. Ζεύγος λυχνιών εκπομπής SIEMENS RS 1007A.

4. Ζεύγος λυχνιών εκπομπής EIMAC 450 TL

5. Ενισχυτής λυχνιών 2xΕL84, 10 Watt.